Zuurstoftekort

Liam van Koert

Zuurstof is met 46% van de totale massa van de aarde ons best vertegenwoordigde element. Omdat het zo verdomde reactief is, zitten veruit de meeste O-atomen als een of andere oxideverbinding in de aardkorst gebakken. Een veel kleiner - maar gelukkig nog steeds  voldoende adembaar - aandeel komt voor als het beroemde O2 dat ik onlangs tot diep in mijn longen als 'verse berglucht' mocht begroeten.

Terwijl ik dat deed in een sterovergoten nacht, herinnerde ik me het nieuws dat rode reus Beatelgeuse supernova-ambities heeft en binnenkort een verse voorraad met onder andere zuurstofatomen het heelal wil inslingeren. Versgeperst van helium en koolstof. Heerlijk.

Wat een toeval dan ook dat we juist ten tijde van deze explosieve discussie - krijgen we dit zuurstof over 100 of 100.000 jaar -  het 10-cellig diertje Henneguya Salminicola ontdekken,  dat helemaal geen zuurstof gebruikt om te leven. Een mooie truc zonder mitochondrien, waardoor het zich geen zorgen hoeft te maken over zuurstoftekort door bomentekort (de citroenzuurcyclus zet CO2 om in O2 en andersom) en al helemaal niet over het door luchtwegen gevreesde coronavirus.

Dat geldt trouwens ook voor robots. Die worden nooit ziek. Maar dat is niet voor lang. Want nu blijken er in laboratoria ook de eerste robots - xenobots tot 1.000 cellen bijvoorbeeld - gebouwd te worden van levende cellen. 'Levend' en dus zuurstofminnend. Tenzij in de toekomst van dat nieuwe  zuurstofnegerende type natuurlijk. Snapt u het nog?

Gewoon rustig blijven ademhalen.

Liam van Koert